Fly away with me..

Sunday, July 10, 2005

songbird..2

Almost three months nang hindi nagkakausap sina Ivan and Arianne. Ako mismong best friend ni Arianne, dama ang lungkot sa nararamdaman nung dalawa. Na makikita kong nasa isang sulok ng classroom si Arianne at hindi na masyadong active sa school, tapos itong si Ivan naman tuwing tatawag ako sa bahay nila ay parating tulog dahil sa sobrang pag-inom. One time, nakausap ko rin si Ivan nang matino.
"Ivan, tingin ko lang ha? Walang mangyayari sa inyong dalawa sa ginagawa niyong yan. Parang hinahayaan niyo lang ang kahit na sino na makasira sa relationship niyo eh."
"I tried talking to her pero parang wla siyang time. Hindi ko na alam gagawin ko. Gusto ko lang malaman niya kung gaano ako ka-sorry sa nagawa ko." Gamit ang kanyang nakakaawang boses, buntung-hininga nalang maibibigay ko.
"So does that mean suko ka na sa inyong dalawa? Kung yan ang nararamdaman mo, isipin mo nalang kung ano ang nararamdaman ni Yhan ngayong mga panahong ito no!"
I put down the phone, na walang nakuhang assurance kung may plano pa bang makipag-ayos itong si Ivan. For sure naman, mahal pa nila ang isa't isa. At sa kanilang dalawa, tiyak kong pantay lang silang nahihirapan sa mga nangyayari.
After a week or so, nakita ko best ko sa umbrellang tambayan talaga naming tatlo nina Ivan. Siya lang mag-isa nakaupo dun. Siguro pinapaniwala niya akong gumagawa siya ng assignment niya.
"Naku! Wag mo nang itago yang mukhang yan!" Pabiro akong naki-join sa kanya. Kita mo pa rin sa face niya ang pagiging alone kahit nakangiti siyang tumingin sa'kin. maya-maya pa, nagkakwentuhan na kami. Napapangiti ko naman siya kahit paano. Pero syempre, iba pa rin pag si Ivan ang talagang kasama niya. Alam ko kung gaano na niya ka-miss yung tao. She just won't tell me. May papalapit na guy with eyeglasses sa umbrella na pinupwestuhan namin.
"Miss Arianne right? May nagpapabigay pala."
"Huh? Thank you." Sabi ni Arianne pagkatanggap ng isang note kasama ang isang long stemmed red rose. Binasa niya -
Another day is going byI'm thinking about you all the timeBut you're out thereAnd I'm here waitingAnd I wrote this letter in my head'Cuz so many things were left unsaidbut now you're goneAnd I can't think straightThis could be the one last chanceTo make you understandI'd do anythingJust to hold you in my armsTo try to make you laughSomehow I can't put you in the pastI'd do anythingJust to fall asleep with youWill you remember me?'Cuz I know I won't forget you...
"Sino naman ang nagpapabigay nito?"
"Wala kasing sinabing pangalan eh. Iabot ko lang daw sa inyo. Sige, una na'ko" Sabay alis nung lalaki. Naiwanang startled itong si Arianne. Malamang parehas lang kami ng iniisip nung time na yun - si Ivan.
Few more days have passed, meron na namang natanggap itong si Arianne. This time, nakita niya ang isang red rose sa taas ng dresser ng room niya.
"Kuya Gary, sinong nagbigay nito?"
"Ano ba yan?" Sabay labas ng Kuya Gary niya sa kwarto. nang makita ang isang red rose na may note, sinagot niya ang kapatid: "Wala namang umaakyat dyan sa room mo na nakita ko eh. Baka may nagbibiro lang sa'yo?" Tapos ay pumasok na ulit ang Kuya niya sa room nito. Bumalik si Arianne sa kama niya tapos binuksan yung paper.
A hundred days had made me older since the last time that I saw your pretty faceA thousand lights had made me colder and I don't think I can look at this the sameBut all the miles had separateThey disappeared now when I'm dreaming of your faceI'm here without you baby but your still on my lonely mindI think about you baby and I dream about you all the timeI'm here without you baby but your still with me in my dreamsAnd tonight it's only you and me...
Once again, naiwang startled si Arianne sa pagtulog niya. Lalo tuloy niyang naaalala si Ivan at ang relationship nila. Ayaw niya munang pag-isipan kung sino ang nagbibigay ng rose. gusto lang niyang maayos muna ang nangyari sa kanila ni Ivan. Pero ayaw din niyang kausapin ito. gusto niyang ipadama kay Ivan ang nararamdaman niyang halu-halong lungkot, disturbed and syempre yung pain.
"Two weeks nalang pala at presentation niyo na ng choir ah. Nagpapractice na ba ang baby ko?" tanong ng Kuya Gary niya kinabukasan habang hinahatid ako and si Arianne sa university.
"Oo naman nagre-rehearse kami. Ang hirap nga ng pinapagawa nila sa'kin eh. Pinagli-lead voice daw ako. Alangan namang tumanggi ako sa kanila? Tinanggap ko nalang." Answer ng best ko while fixing her things. Ako? nakatingin lang sa kuya niya. Malungkot din ako, di lang halata, may girlfriend na kasi kuya niya eh. Naku! Chaka na nga yan. Worried pa rin ako sa best ko na sa tingin ko'y di makakakanta habang galit sila ni Ivan. Bahala na nga lang. Alam kong alam naman ni Ivan yun eh.
When we arrived sa first class namin, may red rose sa may ledge ng white board sa harap. Good thing wala pang nakakakita ng isang malaking TO: ARIANNE AQUINO sa harap. kasunod ng bold letters na yun ay ganito -
Thought I heard your voice yesterdayWhen I turned around to sayThat I loved you babyI realize, it was just my mindPlayed tricks on meAnd it seems colder lately at nightAnd I try to sleep with the lights onEvery time the phone ringsI pray to God it's youAnd I just can't believeThat we're throughI miss youThere's no other way to say itAnd I can't deny itI miss youIt's so easy to seeI miss you and me...
"Arianne? Wow naman! Boyz II Men pa ang hirit sa'yo. So how's you and Ivan doing?"No one else had said it better lalo na kung sa pang-aasar na rin lang kay Arianne ang pag-uusapan other than Cheska. There she was in front, hawak ang red rose na nasa ledge. She threw it sa may side ni Arianne then walked towards her seat.
"I hope hindi ka masintunado sa presentation niyo on the 30th. Kung di mo kaya, sabihin mo lang sa'kin - I'm very much willing to take your place."
Walang magawa si Arianne. Sa tingin niya, di pa ganun ka-lakas ang loob niya to face Cheska's moves. Saka na, pag naka-gather siya ng confidence. Deep inside, kumukulo na ang loob niya. Natapos ang class without her knowing it dahil na rin sa pag-iisip sa mga bagay na ito.
General practice na nila pero wla siyang magawa kundi ang mag-rehearse. She thought it would be easier for her to practice alone kasi madali siyang ma-dsitract these past few weeks. Dahil na rin sa kaba at first time nilang magkaroon ng choir presentation sa isang formal program kaya siya ganito ka-bothered. Sa dressing room siya nakapwesto, nang dumating ang moderator ng show. Dala-dala ang costumes nila, she asked Arianne.
"How are you doing? Wag masyadong kakabahan huh? Just do your best for tomorrow's event. I'm sure naman kaya mo yan eh."
"Ayos lang po ako Ma'am Jean. Kuha ko naman mga notes."
"By the way, may nagpapabigay nito sa'yo. May pantanggal ka na ng kaba." Nakangiting inabot ni Ma'am Jean sa kanya ang isang long stemmed red rose na may note sa stem nito. Like before, di pa rin niya kilala kung sino ito, startled pa rin siya habang binabasa ang note.
I don't need a lot of thingsI can get by with nothingOf all the blessings life can bringI've always needed somethingBut i've got all i wantWhen it comes to loving youYou're my only reasonYou're my only truthI need you like waterLike breath, like rainI need you like mercyFrom heaven's gateThere's a freedom in your armsThat carries me throughI need you...
The presentation finally come to a set and the program is beginning. Nakikita nila Arianne at ng mga kasama nila sa backstage ang pagpunosa buong University hall ng mga delegates from different schools. Kabado syempre si Arianne. Papanoorin siya ng parents niya, ng Kuya Gary niya, ng dati niyang teachers sa St. Therese noong bhigschool palang siya at malamang, papanoorin ko rin siya. May maliit na puppy sa labas ng hall sa may side nila. Nakita ito ni Arianne na tinatahulan ang pinto ng backstage at may red rose sa harap nito. Sa isip-isip ni Arianne, the dog looks familiar. Wait lang! Yun si January, tuta nila Ivan. Baka naiwan ni Ivan sa labas. Although nagdadalawang-isip siya at nagsisimula na ang program, she decided to run outside.
"Jan! Ano namang ginagawa mo dito?" Mukha mang tanga si Arianne, pinulot niya ang red rose and binuksan ang note. It read:
I LOVE YOU. PLEASE FORGIVE ME.
Tumakbo si January papalayo sa kanya. Hinabol niya ito dahil baka mawala. She'd rather put the puppy sa may backstage kesa naman sa hayaan niya lang at may ibang makapulot. Hurriedly, Arianne followed hanggang sa makarating ito sa umbrella na tambayan nila. To her surpirse, there were boquets of long stemmed red roses at isang maliit na banner na may I'M SORRY na nakalagay. May lalaking nag-aayos sa mga nasa ground na flowers. Pagkaharap nito kay Arianne, parang nagulat pa ang itsura.
"Shit! Sabi ko kay January maya na umalis eh!" It's none other than Ivan. Biglang-tayo ito sa kinayuyukuan niya pagkapagpag ng pants dahil nadumihan, inangat ni Ivan ang ulo niya. Nauntog ito sa isang hanging ornamental na nakasabit sa may umbrella. Tapos sa pag-iwas na matapakan ang mga roses na kinalat sa ground, nadulas pa siya at napaupo. Pinuntahan siya ni Arianne.
"O! Anong nangyari sa'yo? Okay ka lang?" sabay pagpag sa polo ni Ivan. nagkatinginan silang dalawa. Hinawakan ni Ivan kamay ni Arianne.
"I've been dying nung nawala ka. 'Kala ko kasi wala na talaga eh..."
"This is too much, Ivan."
"Wala namang too much pag para sa'yo eh. I'm willing to do anything, magkaayos lang tayo." Hinawakan niya ng mas mahigpit yung mga kamay ni Arianne while whispering:
"Sorry na po...I want you back."
Tinignan lang siya ni Arianne, linagay niya ang isang kamay sa mukha ni Ivan while looking into his deep brown eyes.
"Bhie, hindi naman ako nawala sa'yo eh..."

EPILOGUE:
Akala ko lang pala walang ginagawa si Ivan sa nanyari sa kanila. Hindi rin pala sila willing isuko ang relationship nila sa challenges na dadaan, whatever it is, handa silang harapin yun. I'm happy for them syempre, just the sight of Ivan and Arianne's smiles make me smile too.
"Ang galing talaga ng bunso natin 'no, Hon? Baka ma-discover kang singer one day. Pagbutihin mo lang ang pagkanta mo, Arianne. We're always here sa likod mo."
"Oo nga, napatitig sa iyo kanina ang audience. With feelings pa ang pagkanta mo. I'm sure you need a well deserved vacation. Tutal malapit na naman ang birthday mo eh. Saan mo gustong mag-celebrate?" Tanong ng mama ni Arianne sa kanya.
"Ahmmm, sa Baguio nalang po siguro kami ng tropa, Ma." Sagot ni Arianne habang nakangiting kasama si Ivan. Kasama nila ako syempre, at ilan sa mga friends namin after ng program.
"So guys, sino sa inyo gustong pumunta ng Baguio this sem-break?"

ge. FLEW on 7/10/2005 07:40:00 PM