Wednesday, September 06, 2006
it's one rainy day today. gumicng pa co ng maaga un pla, siyeeet. d rin aco pumasok. water went insyd the house due to heavy downpour tpos eto aco ngaion, tinatamad pumasok ng arnis class dahil sa hassle, nsa second floor dahil naglilimas cla sa baba. newei, much more disturbing ung dream co kaninang madaling araw. sa sarili co nlng cguro un. continue co nlng ito, kce naumpisahan co na ung follow up dun sa previous cong entrie.
nbasa co na ung pnpabasa ni mam o na geyluv ni honorio bartolome de dios. try mo basahin. keia lng bka mgaya ca sakin kce nabitin aco. (gusto co rin sanang basahin ung TIBOk, na literary piece about lesbians.) haaai, as usual, gender and society na nman itong entry co. una sa lahat, kailan nga ba dapat gamitin ang word na gay? i've search for it, at hindi lang xa tumutukoy sa mga guys with a tendency to direct sexual desire for another man. gay din ang mga babae na may tendency to have desires for that of the same sex. in short, synonymous ung term na gay for homosexuals. tinanong rin kami ni mam o, kung cno cno ang natatakot sa mga ganitong uri ng gender sa society. open nmn ung mga clasmates co sa humanidades 1 so wla nmang my violent reaction.
kung natatakot ca, bakit nga buh? hindi cguro dahil d mo tanggap ung pagiging gay ng isang tao, kundi dahil natatakot cang mahawa. "eeewww" ca dahil bka pg sumama ca sa mga gay, maging gay ca rin ganun? it makes no sense kung sakit ang turing dito, kce in reality, anong masama pg nlaman mong may ganito ca plang tendencies? dbuh dpat maging msaya ca dahil natuklasan mo ang sarili mo sa tulong ng ibang tao? dbuh dpat mas maging masaya ca dahil malapit ca na sa paghanap ng tunay mong sarili - kung sino ca at ano ca tlga? cguro dahil sa ang mga tao ay talagang nakakulong sa isang malaking patriarka. natatakot ca makasama ang mga gay - mga taong kumakaharap sa realidad. realidad na mayroong mga bumbulong sa likod mo dahil ganito ca, ganoon ca, at sumasama ca kay ganito. natatakot ca maging kabahagi ng ganitong uri ng sistema, na mas maganda nang maging yan ca dahil gusto ng kapaligiran mo na ganyan ca. tsk tsk tsk. ansaklap dbuh? pero kung malawakan nating tatanggapin ang ating sariling pagkatao, mas magiging bukas taio makisalamuha sa iba.
isa pa daw dahilan, ayon sa prof namin, ay ang takot na makasama ang mga gay dahil baka magkagusto xa saio. "hello? can't you handle a little attention?" wahaha. talagang ginya co ung cnabi ni mam o dbuh? para lang dn nman siyang karaniwang babae o lalaki na nagkka-crush saio. mas nkaka-flatter xa dbuh? ang nkkatakot na stage ay dadating sa pgrereject mo sknya. dahil nga kpwa mo xa gurl/ guy, ms mhirap mgsabi ng "hindi" dahil alam mo ang damdamin nia. katulad ca niang babae/ lalaki kya mas kabisado mo ang pag-uugali nia. ayaw mong makasakit ng kauri mo, ikanga. (ang panget pakinggan, pro minsan totoo, na okay lng pg opposite sex.) kung halimbawa nmn ay gusto mo rin xa, balik ca n nman sa stage na ang knakatakutan mo ay hndi ang damdamin nung gay towards you, kundi ang lipunan na mapanghusga sa katauhan mo.
either way, ganun dn namang may kailangang maggive way sa mga ganitong uri ng issue. at hindi lamang ito maliit na bagay na ating kinakaharap. maaaring pagdating ng panahon ay maging mas malaki na ang dami nila kaysa sa atin, o d kya ay pormal na clang kilalanin ng ating lipunan, kawawa naman ang mga taong hnggang sa pgdating ng tym naun ay sarado pa rin ang pag-iicp sa mga taong katulad nila.
haaai, tapos na to, sakto, tpos na rin ung ulan, ang init nman. damn. shut down co na nga itong laptop. ligo ulit aco bgo mg-econ101 class.
ge. FLEW on
9/06/2006 06:52:00 PM
ME
NAME: mae angeline robles gagarin.
BIRTHDAY: march.22.1988.
WHERE TO FIND HER: malate.manila.
me-ann.mei.gelai.ge.angelina.
blue extremes 05.concordia college.
ba development studies.up manila.
EMAIL AT: lefthandah@yahoo.com
''Close the door. write with no one looking over your shoulder. don't try to figure out what other people want to hear from you...figure out what you have to say. it's the one and only thing you have to offer.''
---Barbara Kingsolver